Nie jednokrotnie słyszałem, nawet od ekspertów bokserskich że „technika w boksie jest tylko jedna”. Czy rzeczywiście jest to prawda?
Wedle definicji ze słownika polskiego, technika to „wyuczona i wyćwiczona umiejętność wykonywania jakichś czynności”
Ja z kolei definiuje technikę wykonania czynności w następujący sposób. Rozumiem ją jako złożony proces składający się z jednego lub sekwencji różnych ruchów jakie muszą zostać wykonane aby czynność została zakończona. Zwracam w niej uwagę na szczegóły wykonania technicznego danego ruchu a nie sam efekt finalny.
Stwierdzam że powyższe zdanie ekspertów nie może być prawdą, postaram się udowodnić to tym tekstem, pod wieloma aspektami. Zapraszam do lektury!
Spoglądając z perspektywy płaszczyzn uderzeń bokserskich, to już w tym momencie możemy zauważyć nieścisłość ekspertów. Gdybyśmy mieli jedną technikę w tym aspekcie walki to dozwolona byłaby tylko jedna płaszczyzna uderzeń, przykładowo można byłoby uderzać tylko ciosami prostymi, a pozostałe nie powinny być dozwolone. Jakby tak było przyznałbym rację. Mocno spłycając mamy przynajmniej trzy techniki uderzenia na każde ramie. Biorę pod uwagę że powyższe stwierdzenie może być skrótem myślowym, zatem idę z analizą dalej.
Gdyby była tylko jedna możliwość wykonania rożnych rozwiązań technicznych nie byłaby możliwa taka różnorodność styli bokserskich i sposobów wykonywania poszczególnych ruchów.
Porównaj dyscyplinę boks do poszczególnych dyscyplin lekkoatletycznych- one są dyscyplinami w których zdecydowana większość (zdarzają się wyjątki) podczas zawodów wykonują tą samą technikę specyficzną dla swojej dyscypliny sportowej, zwróć uwagę jak wygląda bieg- wszyscy biegną „tak samo”, różnica polega na szybkości i długości stawianego kroku. Tak samo zobacz w jaki sposób kulomioci wyrzucają kulę w dal- wszyscy jednakowo, różnica może polegać na szybkości wykonywanego ruchu, mocy wyrzutu oraz ramienia którym kula jest wypychana. To są przykłady sportów w których technika wykonania jest jednakowa.
Bardziej szczegółowo rozłożę mechanikę biegu w dyscyplinach lekkoatletycznych. Kończyny dolne pracują w cyklu trzech skipów, skip A(uniesienie kolana do góry), skip B(wysunięcie podudzia do przodu z jednoczesnym zagarnięciem stopą o podłoże) oraz skip C(kierowanie pięty w kierunku pośladka). Tułów wykonuje ruchy rotacyjne a ramiona pracują naprzemiennie przesuwając się w przód i tył. Każdy ruch(krok) wygląda tak samo. Spoglądając na wyścig z perspektywy telewizora czy trybun można dostrzec że każda z osób rywalizujących wykonuje dokładnie te same ruchy. Czy można porównać boks do takiej dyscypliny? Moim zdaniem nie, boks jest zdecydowanie bardziej wymagającą dyscypliną sportu, nie umniejszając sportom biegowym. W boksie elementem najbardziej widowiskowym jest fakt że nie wiadomo jak walka się zakończy a w biegu wygrywa zawsze ktoś kto dobiegnie przed resztą konkurentów.
Na tej samej zasadzie przyjrzyjmy się boksowi. Aby to wykonać i ten artykuł nie miał 20 stron muszę mocno zawęzić obszar technik. Skupię się na pracy ciałem przy wyprowadzaniu uderzenia.
Można uderzyć: „samym ramieniem”, bez rotacji ciałem, samym ramieniem z przesunięciem środka ciężkości w kierunku celu, z rotacją ciała, z rotacją ciała przesuwając środek ciężkości w kierunku celu, z rotacją ciała przesuwając środek ciężkości od celu, z krokami w różnych kierunkach, z doskokiem, z odskokiem, z opuszczonymi ramionami, wymieniłem tylko kilka możliwości a wszystkie wymienione przeze mnie możliwości również można wykonać na wiele sposobów. Zawęziłem obszar technik bokserskich do wąskiego obszaru. Z każdą inną techniką stosowaną w boksie można byłoby zrobić podobnie- wykonać ją na wiele sposobów.
Zwrócę uwagę jak boksują zawodnicy z Rosji i porównam ich do zawodników z Meksyku. Biorąc pod uwagę ogólny model nauki techniki w powyższych krajach. Rosja słynie mocnych kontrujących bokserów którzy przemieszczają się odskakując bądź doskakując mając wysunięte przednie ramie, szablonowym przykładem jest Dmitri Bivoł. LINK DO WIDEO
Meksykanie z kolei słyną z „twardego boksu” napierają na rywali dążąc do wymian uderzeń twardo-stabilnie przemieszczając się po ringu mając pięści blisko twarzy, książkowym przykładem jest Marco Antonio Barrera. LINK DO WIDEO
Nie porównuj stylu w jakim boksują zawodnicy wyżej przedstawieni, porównaj wykonanie poszczególnych elementów walki takich jak, wyprowadzanie uderzeń, poruszanie się podczas walki, ustawianie się względem przeciwnika ipt.
W obu szkołach, jak w każdej innej z resztą podobnie, celem jest trafienie uderzeniem w rywala ale wykonanie jest kompletnie inne.
Kolejnym, moim zdaniem bardzo mocnym potwierdzeniem mojej tezy, jest ewolucja techniki bokserskiej na przełomie lat. Porównaj zawodników boksujących w latach pięćdziesiątych poprzedniego stulecia do zawodników lat osiemdziesiątych oraz lat współczesnych. W każdej z wymienionych dekad zawodnicy walczyli inaczej mimo że jest to ciągle ta sama dyscyplina sportu.
Styl walki to sposób w jaki dąży dany zawodnik do zwycięstwa, wykorzystując swoje umiejętności i cechy, mentalne, fizyczne oraz techniczne. Ten wpis ma za zadanie zwrócić Twoją uwagę na mniejszy element „układanki” jakim jest poszczególny wyizolowany ruch. Taki jak chociażby wcześniej przez mnie wymieniony – praca ciałem podczas uderzania
Jeżeli będziesz zwracał uwagę na całokształt, to nie zauważysz żadnych różnic. Każdy wyprowadza uderzenia, każdy próbuje się bronić i każdy się przemieszcza podczas walki.
Przedstawiłem swój sposób spostrzeżenia techniki bokserskiej. A Ty jak uważasz, w boksie jest tylko jeden prawidłowy model wykonywania technik czy da się wykonać techniczne w kilku wersjach dane rozwiązanie? Zapraszam do podzielenia się swoją opinią.
Jeżeli uważasz moje treści za wartościowe postaw mi kawę https://buycoffee.to/boksuj
